LLYFR AMOS

1:1 Geiriau Amos, un o fugeiliaid Tecoa, a gafodd weledigaeth am Israel yn nyddiau Usseia brenin Jwda, ac yn nyddiau Jeroboam fab Joas brenin Israel, ddwy flynedd cyn y daeargryn.

Geiriau Amos

1:2 Dywedodd, "Rhua'r ARGLWYDD o Seion, a chwyd ei lef o Jerwsalem; galara porfeydd y bugeiliaid, a gwywa pen Carmel."

Barn Duw ar y Cenhedloedd
Syria


1:3 Fel hyn y dywed yr ARGLWYDD: "Am dri o droseddau Damascus, ac am bedwar, ni throf y gosb yn ôl; am iddynt ddyrnu Gilead â llusg-ddyrnwyr haearn,
1:4 anfonaf dân ar dŷ Hasael, ac fe ddifa geyrydd Ben-hadad.
1:5 Drylliaf farrau pyrth Damascus, a thorraf ymaith y trigolion o ddyffryn Afen, a pherchen y deyrnwialen o Beth-eden; a chaethgludir pobl Syria i Cir," medd yr ARGLWYDD.

Philistia

1:6 Fel hyn y dywed yr ARGLWYDD: "Am dri o droseddau Gasa, ac am bedwar, ni throf y gosb yn ôl; am iddynt gaethgludo poblogaeth gyfan i'w caethiwo yn Edom,
1:7 anfonaf dân ar fur Gasa, ac fe ddifa ei cheyrydd.
1:8 Torraf ymaith y trigolion o Asdod, a pherchen y deyrnwialen o Ascalon; trof fy llaw yn erbyn Ecron, a difodir gweddill y Philistiaid," medd yr Arglwydd DDUW.

Tyrus

1:9 Fel hyn y dywed yr ARGLWYDD: "Am dri o droseddau Tyrus, ac am bedwar, ni throf y gosb yn ôl; am iddynt gaethgludo poblogaeth gyfan i Edom, ac anghofio cyfamod brawdol,
1:10 anfonaf dân ar fur Tyrus, ac fe ddifa ei cheyrydd."

Edom

1:11 Fel hyn y dywed yr ARGLWYDD: "Am dri o droseddau Edom, ac am bedwar, ni throf y gosb yn ôl; am iddo ymlid ei frawd â chleddyf, a mygu ei drugaredd, a bod ei lid yn rhwygo'n barhaus a'i ddigofaint yn dal am byth,
1:12 anfonaf dân ar Teman, ac fe ddifa geyrydd Bosra."

Ammon

1:13 Fel hyn y dywed yr ARGLWYDD: "Am dri o droseddau'r Ammoniaid, ac am bedwar, ni throf y gosb yn ôl; am iddynt rwygo gwragedd beichiog Gilead, er mwyn ehangu eu terfynau,
1:14 cyneuaf dân ar fur Rabba, ac fe ddifa ei cheyrydd â bloedd ar ddydd brwydr, a chorwynt ar ddydd tymestl.
1:15 A chaethgludir eu brenin, ef a'i swyddogion i'w ganlyn," medd yr ARGLWYDD.

Moab

2:1 Fel hyn y dywed yr ARGLWYDD: "Am dri o droseddau Moab, ac am bedwar, ni throf y gosb yn ôl; am iddo losgi'n galch esgyrn brenin Edom,
2:2 anfonaf dân ar Moab, ac fe ddifa geyrydd Cerioth. Bydd farw Moab yng nghanol terfysg, yng nghanol banllefau a sŵn utgorn.
2:3 Torraf ymaith y pennaeth o'i chanol, a lladdaf ei holl swyddogion gydag ef," medd yr ARGLWYDD.

Jwda

2:4 Fel hyn y dywed yr ARGLWYDD: "Am dri o droseddau Jwda, ac am bedwar, ni throf y gosb yn ôl; am iddynt wrthod cyfraith yr ARGLWYDD, a pheidio â chadw ei ddeddfau, a'u denu ar gyfeiliorn gan y celwyddau a ddilynwyd gan eu hynafiaid,
2:5 anfonaf dân ar Jwda, ac fe ddifa geyrydd Jerwsalem."

Barn Duw ar Israel

2:6 Fel hyn y dywed yr ARGLWYDD: "Am dri o droseddau Israel, ac am bedwar, ni throf y gosb yn ôl; am iddynt werthu'r cyfiawn am arian a'r anghenog am bâr o sandalau;
2:7 am eu bod yn sathru pen y tlawd i'r llwch ac yn ystumio ffordd y gorthrymedig; am fod dyn a'i dad yn mynd at yr un llances, fel bod halogi ar fy enw sanctaidd;
2:8 am eu bod yn gorwedd ar ddillad gwystl yn ymyl pob allor; am eu bod yn yfed gwin y ddirwy yn nhŷ eu Duw.
2:9 "Eto, myfi a ddinistriodd yr Amoriad o'u blaenau, a'i uchder fel uchder cedrwydd a'i gryfder fel y derw; dinistriais ei ffrwyth oddi arno a'i wreiddiau oddi tano.
2:10 Myfi hefyd a'ch dygodd o'r Aifft, a'ch arwain am ddeugain mlynedd yn yr anialwch, i feddiannu gwlad yr Amoriad.
2:11 Codais rai o'ch meibion yn broffwydi, a rhai o'ch llanciau yn Nasareaid. Onid fel hyn y bu, bobl Israel?" medd yr ARGLWYDD.
2:12 "Ond gwnaethoch i'r Nasareaid yfed gwin, a rhoesoch orchymyn i'r proffwydi, 'Peidiwch â phroffwydo.'
2:13 "Wele, yr wyf am eich gwasgu i lawr, fel y mae trol lawn ysgubau yn gwasgu.
2:14 Derfydd am ddihangfa i'r cyflym, ac ni ddeil y cryf yn ei gryfder, ac ni all y rhyfelwr ei waredu ei hun;
2:15 ni saif y saethwr bwa; ni all y cyflym ei droed ei achub ei hun, na'r marchog ei waredu ei hun;
2:16 bydd y dewraf ei galon o'r rhyfelwyr yn ffoi yn noeth yn y dydd hwnnw," medd yr ARGLWYDD.

Gair yn erbyn Israel

3:1 Gwrandewch y gair a lefarodd yr ARGLWYDD yn eich erbyn, bobl Israel, yn erbyn yr holl deulu a ddygais i fyny o'r Aifft:
3:2 "Chwi'n unig a adwaenais o holl deuluoedd y ddaear; am hynny, fe'ch cosbaf chwi am eich holl gamweddau."
3:3 A gerdda dau gyda'i gilydd heb wneud cytundeb?
3:4 A rua llew yn y goedwig pan fydd heb ysglyfaeth? A waedda'r llew ifanc o'i ffau pan fydd heb ddal dim?
3:5 A syrth aderyn ar y ddaear os nad oes magl iddo? A neidia'r groglath oddi ar y ddaear os nad yw wedi dal dim?
3:6 A genir utgorn yn y ddinas heb i'r bobl ddychryn? A ddaw trychineb i'r ddinas heb i'r ARGLWYDD ei anfon?
3:7 Ni wna'r Arglwydd DDUW ddim heb ddangos ei fwriad i'w weision, y proffwydi.
3:8 Rhuodd y llew; pwy nid ofna? Llefarodd yr Arglwydd DDUW; pwy all beidio â phroffwydo?

Tynged Samaria

3:9 Cyhoeddwch wrth geyrydd Asyria, ac wrth geyrydd gwlad yr Aifft; dywedwch, "Ymgynullwch ar fynyddoedd Samaria, ac edrych ar y terfysgoedd mawr o'i mewn, ac ar y gorthrymderau sydd ynddi."
3:10 "Ni wyddant sut i wneud yr hyn sy'n iawn," medd yr ARGLWYDD. "Y maent yn pentyrru trais ac ysbail yn eu ceyrydd."
3:11 Am hynny, fel hyn y dywed yr Arglwydd DDUW: "Daw gelyn i amgylchu'r wlad, a bwrw i lawr dy amddiffynfeydd ac ysbeilio dy geyrydd."
3:12 Fel hyn y dywed yr ARGLWYDD: "Fel y gwareda'r bugail ddwy goes neu ddarn o glust o safn y llew, felly o'r Israeliaid sy'n trigo yn Samaria, gwaredir cwr o fatras neu ddarn o wely."
3:13 "Clywch, a thystiwch yn erbyn tŷ Jacob," medd yr Arglwydd DDUW, Duw'r Lluoedd.
3:14 "Ar y dydd y cosbaf Israel am ei bechodau, fe gosbaf allorau Bethel; torrir cyrn yr allor, a syrthiant i'r llawr.
3:15 Difethaf y tŷ gaeaf a'r tŷ haf; derfydd am y tai ifori, a daw diwedd ar y tai mawrion," medd yr ARGLWYDD.

Israel Heb Ddychwelyd

4:1 Clywch y gair hwn, fuchod Basan, sydd ym mynydd Samaria, sy'n gorthrymu'r tlawd ac yn treisio'r anghenus, sy'n dweud wrth eu gwŷr, "Dewch â gwin, inni gael yfed":
4:2 Tyngodd yr Arglwydd DDUW i'w sancteiddrwydd, "Fe ddaw, yn wir, ddyddiau arnoch pan ddygir chwi i ffwrdd â bachau, a'r olaf ohonoch â bachau pysgota.
4:3 Ac ewch allan trwy'r bylchau, pob un ohonoch ar ei chyfer, ac fe'ch bwrir i Harmon," medd yr ARGLWYDD.
4:4 "Dewch i Fethel a throseddu, i Gilgal a phechu fwyfwy; dygwch eich aberthau bob bore a'ch degymau bob tridiau;
4:5 offrymwch aberth diolch o fara lefeinllyd, cyhoeddwch aberthau gwirfodd, a gwnewch hwy'n hysbys; canys hyn a hoffwch, bobl Israel," medd yr Arglwydd DDUW.
4:6 "Myfi a adawodd eich dannedd yn lân yn eich holl ddinasoedd, ac eisiau bara ym mhob man; er hynny ni throesoch yn ôl ataf," medd yr ARGLWYDD.
4:7 "Myfi hefyd a ataliodd y glaw oddi wrthych, pan oedd eto dri mis hyd y cynhaeaf; rhoddais law ar un ddinas, a'i atal oddi ar un arall; glawiodd ar un cae, a gwywodd y cae na chafodd law;
4:8 crwydrodd dwy ddinas neu dair i un ddinas i yfed dŵr, ond heb gael digon; er hynny ni throesoch yn ôl ataf," medd yr ARGLWYDD.
4:9 "Trewais chwi â malltod a llwydni; difeais eich gerddi a'ch gwinllannoedd; bwytaodd y locust eich coed ffigys a'ch olewydd; er hynny ni throesoch yn ôl ataf," medd yr ARGLWYDD.
4:10 "Anfonais arnoch haint fel haint yr Aifft; lleddais eich llanciau â'r cleddyf, a chaethgludo eich meirch; gwneuthum i ddrewdod eich gwersyll godi i'ch ffroenau; er hynny ni throesoch yn ôl ataf," medd yr ARGLWYDD.
4:11 "Dymchwelais chwi, fel y dymchwelodd Duw Sodom a Gomorra, ac yr oeddech fel pentewyn wedi ei gipio o'r tân; er hynny ni throesoch yn ôl ataf," medd yr ARGLWYDD.
4:12 "Hyn felly a wnaf i ti, Israel. Gan fy mod am wneud hyn i ti, bydd yn barod, Israel, i gyfarfod â'th Dduw."
4:13 Wele, lluniwr y mynyddoedd a chrëwr y gwynt, yr un sy'n mynegi ei feddwl i ddynolryw, yr un sy'n gwneud y bore'n dywyllwch, ac yn cerdded uchelderau'r ddaear — yr ARGLWYDD, Duw y Lluoedd, yw ei enw.

Galarnad am Israel

5:1 Clywch y gair hwn a lefaraf yn eich erbyn; galarnad yw, dŷ Israel:
5:2 "Y mae'r wyryf Israel wedi syrthio, ac ni chyfyd eto; gadawyd hi ar lawr, heb neb i'w chodi."
5:3 Fel hyn y dywed yr ARGLWYDD Dduw wrth dŷ Israel: "Y ddinas a anfonodd fil a gaiff gant yn ôl; a'r un a anfonodd gant a gaiff ddeg yn ôl."
5:4 Fel hyn y dywed yr ARGLWYDD wrth dŷ Israel: "Ceisiwch fi, a byddwch fyw;
5:5 peidiwch â cheisio Bethel, nac ymweld â Gilgal, na theithio i Beerseba; oherwydd yn wir fe gaethgludir Gilgal, ac ni bydd Bethel yn ddim."
5:6 Ceisiwch yr ARGLWYDD, a byddwch fyw — rhag iddo ruthro fel tân drwy dŷ Joseff a'i ddifa, heb neb i'w ddiffodd ym Methel —
5:7 chwi sy'n troi barn yn wermod, ac yn taflu cyfiawnder i'r llawr.
5:8 Ef a wnaeth Pleiades ac Orion; ef sy'n troi tywyllwch yn fore, ac yn tywyllu'r dydd yn nos. Ef sy'n galw ar ddyfroedd y môr, ac yn eu tywallt ar wyneb y tir; yr ARGLWYDD yw ei enw.
5:9 Gwna i ddinistr fflachio ar y cryf, a daw distryw ar y gaer.
5:10 Y maent yn casáu'r un a wna farn yn y porth, ac yn ffieiddio'r sawl a lefara'n onest.
5:11 Felly, am ichwi sathru'r tlawd, a chymryd oddi arno ei gyfran gwenith — er ichwi godi tai o gerrig nadd, ni chewch fyw ynddynt; er ichwi blannu gwinllannoedd hyfryd, ni chewch yfed eu gwin.
5:12 Canys gwn mor niferus yw'ch troseddau ac mor fawr yw'ch pechodau — chwi, sy'n gorthrymu'r cyfiawn, yn derbyn llwgrwobr, ac yn troi ymaith y tlawd yn y porth.
5:13 Felly tawed y doeth ar y fath amser, canys amser drwg ydyw.
5:14 Ceisiwch ddaioni, ac nid drygioni, fel y byddwch fyw ac y bydd yr ARGLWYDD, Duw'r Lluoedd, gyda chwi, fel yr ydych yn honni ei fod.
5:15 Casewch ddrygioni, carwch ddaioni, gofalwch am farn yn y porth; efallai y trugarha'r ARGLWYDD, Duw'r Lluoedd, wrth weddill Joseff.
5:16 Am hynny, fel hyn y dywed yr ARGLWYDD, Duw'r Lluoedd, yr Arglwydd: "Ym mhob sgwâr fe fydd wylo, ym mhob stryd fe ddywedant, 'Och! Och!' Galwant ar y llafurwr i alaru ac ar y galarwyr i gwynfan.
5:17 Bydd wylofain ym mhob gwinllan, oherwydd mi af trwy dy ganol," medd yr ARGLWYDD.

Dydd yr Arglwydd

5:18 Gwae y rhai sy'n dyheu am ddydd yr ARGLWYDD! Beth fydd dydd yr ARGLWYDD i chwi? Tywyllwch fydd, nid goleuni;
5:19 fel pe bai dyn yn dianc rhag llew, ac arth yn ei gyfarfod; neu'n cyrraedd y tŷ ac yn rhoi ei law ar y pared, a neidr yn ei frathu.
5:20 Onid tywyllwch fydd dydd yr ARGLWYDD, ac nid goleuni; caddug, heb lygedyn golau ynddo?
5:21 "Yr wyf yn casáu, yr wyf yn ffieiddio eich gwyliau; nid oes imi bleser yn eich cymanfaoedd.
5:22 Er ichwi aberthu imi boethoffrymau a bwydoffrymau, ni allaf eu derbyn; ac nid edrychaf ar eich heddoffrymau o'ch pasgedigion.
5:23 Ewch â sŵn eich caneuon oddi wrthyf; ni wrandawaf ar gainc eich telynau.
5:24 Ond llifed barn fel dyfroedd a chyfiawnder fel afon gref.
5:25 "A ddaethoch ag aberthau ac offrymau i mi yn yr anialwch am ddeugain mlynedd, dŷ Israel?
5:26 Fe gludwch ymaith eich delwau, a wnaethoch i chwi — eich duw Saccuth, a Caiwan eich seren-dduw —
5:27 oherwydd caethgludaf chwi y tu hwnt i Ddamascus," medd yr ARGLWYDD; Duw'r Lluoedd yw ei enw.

Dinistr Israel

6:1 Gwae y rhai sydd mewn esmwythyd yn Seion, y rhai sy'n teimlo'n ddiogel ar Fynydd Samaria, gwŷr mawr y genedl bennaf, y rhai y mae tŷ Israel yn troi atynt.
6:2 Ewch trosodd i Calne ac edrychwch; oddi yno ewch i Hamath fawr, ac yna i lawr i Gath y Philistiaid. A ydynt yn well na'ch teyrnasoedd chwi? A yw eu tiriogaeth yn fwy na'r eiddoch chwi?
6:3 Chwi, sy'n ceisio pellhau'r dydd drwg, ond yn dwyn teyrnasiad trais yn nes;
6:4 yn gorwedd ar welyau ifori ac yn ymestyn ar eich matresi; yn gwledda ar ŵyn o'r ddiadell ac ar y lloi pasgedig;
6:5 yn canu maswedd i sain y nabl, ac fel Dafydd yn dyfeisio offerynnau cerdd;
6:6 yn yfed gwin fesul powlennaid, ac yn eich iro'ch hunain â'r olew gorau; ond heb boeni am ddinistr Joseff!
6:7 Felly, yn awr, chwi fydd y cyntaf i'r gaethglud; derfydd am rialtwch y rhai sy'n gorweddian.
6:8 Tyngodd yr Arglwydd DDUW iddo'i hun; medd yr ARGLWYDD, Duw'r Lluoedd: "Yr wyf yn ffieiddio balchder Jacob, ac yn casáu ei geyrydd; gadawaf y ddinas a phopeth sydd ynddi."
6:9 Os gadewir deg o bobl mewn un tŷ, byddant farw.
6:10 Pan ddaw perthynas, sydd am losgi un ohonynt, yno i'w godi a dwyn ei gorff allan o'r tŷ, a dweud wrth un sydd yng nghanol y tŷ, "A oes rhywun gyda thi?" fe ddywed yntau, "Nac oes." Yna fe ddywed, "Taw! Nid yw enw'r ARGLWYDD i'w grybwyll."
6:11 Wele, yr ARGLWYDD sy'n gorchymyn; bydd yn taro'r plasty yn deilchion a'r bwthyn yn siwrwd.
6:12 A garlama meirch ar graig? A ellir aredig môr ag ychen? Ond troesoch chwi farn yn wenwyn, a ffrwyth cyfiawnder yn wermod.
6:13 Llawenhau yr ydych am Lo-debar, a dweud, "Onid trwy ein nerth ein hunain y cymerasom ni Carnaim?"
6:14 "Wele, yr wyf yn codi cenedl yn eich erbyn, tŷ Israel," medd ARGLWYDD Dduw'r Lluoedd, "ac fe'ch gorthrymant o Lebo-hamath hyd at afon yr Araba."

Gweledigaeth o Locustiaid

7:1 Fel hyn y dangosodd yr Arglwydd DDUW i mi: dyma haid o locustiaid yn codi ar ddechrau tyfiant yr adladd, sef y cynhaeaf ar ôl torri cnwd y brenin.
7:2 Pan oeddent yn gorffen bwyta gwellt y ddaear, dywedais, "O Arglwydd DDUW, maddau! Sut y saif Jacob, ac yntau mor fychan?"
7:3 Edifarhaodd yr ARGLWYDD am hyn. "Ni fydd hyn," medd yr ARGLWYDD.

Gweledigaeth o Dân

7:4 Fel hyn y dangosodd yr Arglwydd DDUW i mi: dyma'r Arglwydd DDUW yn galw am farn trwy dân, a hwnnw'n difa'r dyfnder mawr, ac yn ysu'r tir hefyd.
7:5 A dywedais, "O Arglwydd DDUW, paid! Sut y saif Jacob, ac yntau mor fychan?"
7:6 Ac edifarhaodd yr ARGLWYDD. "Ni fydd hyn chwaith," medd yr Arglwydd DDUW.

Gweledigaeth o Linyn Plwm

7:7 Fel hyn y dangosodd i mi: dyma'r Arglwydd yn sefyll ger mur a godwyd â llinyn plwm, a'r llinyn plwm yn ei law.
7:8 A dywedodd yr ARGLWYDD wrthyf, "Beth a weli, Amos?" Atebais innau, "Llinyn plwm." A dywedodd yr Arglwydd, "Wele fi'n gosod llinyn plwm yng nghanol fy mhobl Israel; nid af heibio iddynt byth eto.
7:9 Difodir uchelfeydd Isaac a distrywir cysegrleoedd Israel; a chodaf gleddyf yn erbyn tŷ Jeroboam."

Amos ac Amaseia

7:10 Yna anfonodd Amaseia offeiriad Bethel at Jeroboam brenin Israel i ddweud, "Cynllwyniodd Amos yn dy erbyn yng nghanol tŷ Israel; ni all y wlad oddef ei holl eiriau.
7:11 Oherwydd fel hyn y dywed Amos: 'Bydd Jeroboam yn marw trwy'r cleddyf, ac Israel yn mynd i gaethglud ymhell o'u gwlad.'"
7:12 A dywedodd Amaseia wrth Amos, "Dos ymaith, weledydd; ffo i wlad Jwda; ennill dy damaid yno, a phroffwyda yno.
7:13 Paid â phroffwydo ym Methel eto, gan mai dyma gysegr y brenin a theml y wladwriaeth."
7:14 Ond atebodd Amos a dweud wrth Amaseia, "Nid oeddwn i'n broffwyd, nac yn fab i broffwyd chwaith; bugail oeddwn i, a garddwr coed sycamor;
7:15 ond cymerodd yr ARGLWYDD fi oddi wrth y praidd, a dywedodd yr ARGLWYDD wrthyf, 'Dos i broffwydo i'm pobl Israel.'
7:16 Gwrando yn awr ar air yr ARGLWYDD. Yr wyt ti'n dweud, 'Paid â phroffwydo yn erbyn Israel, a phaid â llefaru yn erbyn tŷ Isaac.'
7:17 Am hynny, fel hyn y dywed yr ARGLWYDD: 'Bydd dy wraig yn puteinio yn y ddinas; fe syrth dy feibion a'th ferched trwy'r cleddyf; rhennir dy dir â'r llinyn; byddi dithau'n marw mewn gwlad aflan, ac Israel yn mynd i gaethglud ymhell o'u gwlad.'"

Gweledigaeth o Ffrwythau Haf

8:1 Fel hyn y dangosodd yr Arglwydd DDUW i mi: dyma fasgedaid o ffrwythau haf,
8:2 a gofynnodd ef, "Beth a weli, Amos?" Atebais innau, "Basgedaid o ffrwythau haf." Yna dywedodd yr ARGLWYDD wrthyf, "Daeth y diwedd ar fy mhobl Israel; nid af heibio iddynt byth eto.
8:3 Bydd cantorion y deml yn galarnadu yn y dydd hwnnw," medd yr Arglwydd DDUW, "bod y cyrff mor niferus fel y teflir hwy'n ddi-sôn ym mhob man."

Tynged Israel

8:4 Gwrandewch hyn, chwi sy'n sathru'r anghenus ac yn difa tlodion y wlad,
8:5 ac yn dweud, "Pa bryd y mae'r newydd-loer yn diweddu, inni gael gwerthu ŷd; a'r saboth, inni roi'r grawn ar werth, inni leihau'r effa a thrymhau'r sicl, inni gael twyllo â chloriannau anghywir,
8:6 inni gael prynu'r tlawd am arian a'r anghenus am bâr o sandalau, a gwerthu ysgubion yr ŷd?"
8:7 Tyngodd yr ARGLWYDD i falchder Jacob, "Ni allaf fyth anghofio'u gweithredoedd.
8:8 Onid am hyn y cryna'r ddaear nes y galara'i holl drigolion, ac y cwyd i gyd fel y Neil, a dygyfor a gostwng fel afon yr Aifft?"
8:9 "Y dydd hwnnw," medd yr Arglwydd DDUW, "gwnaf i'r haul fachlud am hanner dydd, a thywyllaf y ddaear gefn dydd golau.
8:10 Trof eich gwyliau yn alaru a'ch holl ganiadau yn wylofain; rhof sachliain am eich llwynau a moelni ar eich pennau. Fe'i gwnaf yn debyg i alar am unig fab; bydd ei ddiwedd yn ddiwrnod chwerw.
8:11 "Wele'r dyddiau yn dod," medd yr Arglwydd DDUW, "pan anfonaf newyn i'r wlad; nid newyn am fara, na syched am ddŵr, ond am glywed geiriau'r ARGLWYDD.
8:12 Crwydrant o fôr i fôr ac o'r gogledd i'r dwyrain; ânt yn ôl ac ymlaen i geisio gair yr ARGLWYDD, ond heb ei gael.
8:13 "Yn y dydd hwnnw, bydd gwyryfon teg a gwŷr ifainc yn llewygu o syched.
8:14 Y rhai sy'n tyngu i Asima Samaria, ac yn dweud, 'Cyn wired â bod dy dduw yn fyw, Dan', neu, 'Cyn wired â bod dy dduw yn fyw, Beerseba' — fe syrthiant oll heb godi byth mwy."

Barn yr Arglwydd

9:1 Gwelais yr ARGLWYDD yn sefyll gerllaw'r allor, ac yn dweud, "Taro gapan y drws nes i'r rhiniogau ysgwyd, a maluria hwy ar eu pennau i gyd; y rhai a adewir, fe'u lladdaf â'r cleddyf; ni ffy yr un ohonynt ymaith, ni ddianc yr un ohonynt.
9:2 Pe baent yn cloddio hyd at Sheol, fe dynnai fy llaw hwy oddi yno; pe baent yn dringo i'r nefoedd, fe'u dygwn i lawr oddi yno.
9:3 Pe baent yn ymguddio ar ben Carmel, fe chwiliwn amdanynt, a'u cymryd oddi yno; pe baent yn cuddio o'm golwg yng ngwaelod y môr, byddwn yn gorchymyn i'r ddraig eu brathu yno.
9:4 Pe bai eu gelynion yn eu dwyn ymaith i gaethglud, fe rown orchymyn i'm cleddyf eu lladd yno; cadwaf fy ngolwg arnynt, er drwg ac nid er da."
9:5 Yr Arglwydd, DUW y Lluoedd — ef sy'n cyffwrdd â'r ddaear, a hithau'n toddi, a'i holl drigolion yn galaru; bydd i gyd yn dygyfor fel y Neil, ac yn gostwng fel afon yr Aifft;
9:6 ef sy'n codi ei breswylfeydd yn y nefoedd ac yn sylfaenu ei gromen ar y ddaear; ef sy'n galw ar ddyfroedd y môr ac yn eu tywallt dros y tir; yr ARGLWYDD yw ei enw.
9:7 "Onid ydych chwi fel pobl Ethiopia i mi, O bobl Israel?" medd yr ARGLWYDD. "Oni ddygais Israel i fyny o'r Aifft, a'r Philistiaid o Cafftor a'r Syriaid o Cir?
9:8 Wele, y mae llygaid yr Arglwydd DDUW ar y deyrnas bechadurus; fe'i dinistriaf oddi ar wyneb y ddaear; eto ni ddinistriaf dŷ Jacob yn llwyr," medd yr ARGLWYDD.
9:9 "Wele, yr wyf yn gorchymyn, ac ysgydwaf dŷ Israel ymhlith yr holl genhedloedd fel ysgwyd gogr, heb i'r un gronyn syrthio i'r ddaear.
9:10 Lleddir holl bechaduriaid fy mhobl â'r cleddyf, y rhai sy'n dweud, 'Ni chyffwrdd dinistr â ni, na dod yn agos atom.'
9:11 "Yn y dydd hwnnw, codaf furddun dadfeiliedig Dafydd; trwsiaf ei fylchau a chodaf ei adfeilion, a'i ailadeiladu fel yn y dyddiau gynt,
9:12 fel y gallant goncro gweddill Edom a'r holl genhedloedd y galwyd fy enw arnynt," medd yr ARGLWYDD. Ef a wna hyn.
9:13 "Wele'r dyddiau yn dod," medd yr ARGLWYDD, "pan fydd yr un sy'n aredig yn goddiweddyd y sawl sy'n medi, a'r sawl sy'n sathru'r grawnwin yn goddiweddyd y sawl sy'n hau'r had; bydd y mynyddoedd yn diferu gwin newydd, a phob bryn yn llifo ohono.
9:14 Adferaf lwyddiant fy mhobl Israel, ac adeiladant y dinasoedd adfeiliedig, a byw ynddynt; plannant winllannoedd ac yfed eu gwin, palant erddi a bwyta'u cynnyrch.
9:15 Fe'u plannaf yn eu gwlad, ac ni ddiwreiddir hwy byth eto o'r tir a rois iddynt," medd yr ARGLWYDD dy Dduw.